Veerkracht

Er was nog wel wat ongeloof over de vorige wedstrijd -die van 3-1 verlies tegen Ormi. Maar goedgemutst ving de reis aan naar Oldebroek. Ook daar balt men volley en wij mochten, sterker nog,! moesten eigenlijk daar de weg opwaarts weer zien te vinden. Dat zou niet makkelijk worden was ook bekend omdat de Oldebroekernezen net boven ons in de competetie staan. Een waardig tegenstander dus op papier. En dat bleek het team ook in het echie te zijn. Een heel goed spelend team. Zes man groot, dus geen wissels. Iets met wintersport vingen we op in de kleedkamer. Maar zonder wissels gaat het vaak ook prima, en zo ook bij hen deze zaterdag.

Maar we konden de mannen prima bijbenen. Althans tot ergens tegen de twintig in de eerste set. Wat domme fouten, even weer niet opletten, en het geslagen gaatje van vier punten kon niet meer ingelopen worden. 25-20 Eerste set. De tweede set hadden wij, deherenvansurf, gewoon moeten pakken. Het ging prima gelijk op maar tweemaal setpoint (1, 1, 1!!! hoor je dan) wisten we niet om te zetten in setwinst. 29-27 Tweede set.

Wat van belang is dat het spel beter was dan de drie voorgaande wedstrijden bij elkaar. Er werd weer gevolleyballed (hoe schrijf je dat eigenlijk?). De pass liep, Rob dus wat minder, en daardoor de aanval weer beter. Mooie ballen over links, rechts en zelfs midden gingen op de grond. Ook aan onze kant trouwens viel er wel eens een balletje op de vloer, want de mannen van Blauw&Wit waren toch ook lekker bezig. Maar goede ralley's, mooie punten, leuk spel! En daar doe je het voor, toch?

Al met al dus wel met 2-0 achter halverwege de pot. Maar onverdroten konden en gingen we verder, tandje erbij zelfs. En aan de andere kant wisten ze er niet helemaal meer raad mee. Het tegengestelde van de eerste set, alleen hadden wij die voorsprong van enkele punten eerder te pakken. En wisten die te behouden. 20-25 Werd het die set en dan is het lekker beginnen aan de laatste. En die set ging nog meer van een leien dakje. Werkelijk alles lukte (bijna). Een paar missers en fouten konden makkelijk gepermiteerd, om nog met 17-25 de set te winnen. Een mooie wedstrijd.

Daar waar angst en vrees terecht een heel andere uitkomst hadden kunnen bewerkstelligen bleek de veerkracht van deherenvansurf enorm te zijn. Vraagtekens zijn er dus niet over 'of we het aan kunnen' in die tweede klasse. De grote vraag is waarom we zulke diepe dalen en hoge toppen kennen. Naar De Dijk: wie het weet mag het zeggen, (wie het niet weet mag het zingen).

Nu eens zien hoe veerkrachtig we na een weekje vakantie nog zijn.