Wie onze tegenstanders waren was niet echt een issue dit weekend; onze grootste vijand van de laatste keer waren wij immers zelf! Hoe hebben wij ons in de afgelopen week kunnen herstellen na de blamage tegen Pauwervoll?
Het is een wonder te constateren wat een weekje absolute rust voor ons als herenvansurf kan betekenen.
Wij begonnen deze dag toch met een behoudende stemming; de voorbespreking met een kop koffie werd resoluut geweigerd; we mochten de goden immers niet ongunstig stemmen!
Gelukkig was wel het Centre Court gereserveerd dus konden wij met voldoende ademruimte aan de bak.
Set 1 was eigenlijk een formaliteit; waar wij nog niet echt op dreef waren hadden de heren van Swift'64 zich nog niet aangepast aan onze tijdzone (Swifterband is best een eind weg hoor!). 25-15 in 20 minuten.
Tweede set was er een van hetzelfde soort; 25-16 in mogelijk nog minder minuten.
De derde set was er een van een andere planeet; Surf wist opeens geen raad met het dwarrelende spel en al snel wisten de heren van Swift een kloof te slaan die wij niet meer konden overbruggen. 16-25 was onze straf.
De vierde set kwam alles gelukkig nog goed en trokken wij de winst naar ons toe.
Resumé; je kunt je als coach niet alles permiteren. We zijn wel veelzijdig maar kennen nu ook onze grenzen! Welke stabiele diagonaal komt ons versterken als wij dit tempo volhouden? Tevens een oproep voor een parttime fisiotherapeut; onze jaren beginnen te tellen en voordat we rammelend uit elkaar vallen willen we toch nog een keer op die platte wagen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten